• Yop Poll Archive
  • Archives
  • Categories
  • Archive for the ‘Interneta eta teknologia’ Category

    Bilatzailea


    2015 - 08.27

    Garai batean irakurri eta gaur halabeharrez niregana itzuli den testuaren euskarazko nire moldapentxoa:

     

    Bilatzaile definituko nukeen gizon baten istorioa da hau. Bilatzailea bilatzen duen norbait da; ez da ezinbestean aurkitzen duen norbait. Bilatzen ari dena zer den nahitaez dakiena ere ez da. Bere bizitza bilaketa bat den norbait da soilik.

    Egun batean, bilatzaileak Kammir herrirantz joan behar zuela sentitu zuen. Bere baitako leku ezezagun batetik zetozen sentipen horiei kasu hertsia egiten ikasi zuen. Beraz, guztia utzi eta joan egin zen.

    Hautsez betetako bideetan barrena bi egunez ibili ondoren, urrunean Kammir ikusi zuen. Herrira iritsi baino pixka bat lehenago, bidearen eskuinean zegoen tontor bat oso deigarria iruditu zitzaion. Berdetasun ederraz tapizaturik zegoen eta zuhaitz, hegazti eta lore xarmagarri piloa zegoen. Erabat inguratzen zuen egurrezko hesi txiki disdiratsu batek. Brontzezko atexka batek sartzeko gonbita egiten zion. Bat-batean, herria ahazten zuela sentitu zuen eta leku hartan atseden hartzeko tentazioan erori zen. Bilatzaileak atea pasa eta zoriak banatutakoak ziruditen harri zurien artean oinez ibiltzen hasi zen zuhaitzen artean. Bere begiei koloreanitzeko paradisu hartako detaile bakoitzean tximeleten antzera pausatzen utzi zien. Bere begiak bilatzaile batenak ziren, eta beharbada horregatik aurkitu zuen inskripzio hura harrietako baten gainean:

    Abdul Tareg, 8 urte, 6 hilabete, 2 aste eta 3 egun bizi izan zen.

    Hunkitu egin zen apur bat harri hura harri soil bat ez zela konturatzean: hilarri bat zen. Pena sentitu zuen hain adin txikiko haur bat leku hartan hilobiratuta zegoela pentsatzean. Ingurura begiratuta, gizona ondoko harriak ere inskripzio bat zuela konturatu zen. Irakurtzera gerturatu zen. Hauxe zioen:

    Yamir Kalib, 5 urte, 8 hilabete, 3 aste bizi izan zen.

    Bilatzailea izugarri hunkiturik sentitu zen. Leku eder hura hilerri bat zen, eta harri bakoitza hilobi bat zen. Banan bana oroitarriak irakurtzen hasi zen. Guztiek zituzten antzeko inskripzioak: izen bat eta hildakoaren bizitza-denbora zehatza. Baina ikaratu zuena denbora gehien bizi izan zuenak apenas pasatzen zituen hamaika urteak… Min izugarri batek bilduta, eseri eta negar egiten hasi zen.

    Hilerriko zaintzailea handik pasa zen eta gerturatu egin zen. Denbora batez isilik ikusi zuen negarrez eta gero familiako kideren batengatik egiten zuen negar galdetu zion.

    – “Ez, familiako kideengatik ez”, esan zuen bilatzaileak. “Zer gertatzen da herri honetan? Zer gauza ikaragarri dago herri honetan? Zergatik daude hainbeste ume hil leku honetan hilobiratuta? Zein izan da jende honen gainean erori den eta haurren hilerri bat eraikitzera behartu dituen maldizioa?”

    Agureak irribarre egin eta esan zuen:

    – “Lasai zaitezke. Ez dago horrelako maldiziorik. Gertatzen dena da hemen aspaldiko ohitura bat dugula. Kontatuko dizut…: gazte batek hamabost urte betetzen dituenean, gurasoek hemen daukadan libreta baten antzekoa oparitzen diote, lepoan zintzilika dezan. Gure artean ohitura da, momentu horretatik aurrera, zerbaitetaz intentsitate handiz gozatzen dugun bakoitzean, libreta zabaldu eta hauxe idazten dugu:

    Ezkerrean gozatutakoa zer izan den, eskuinean, gozamenak zenbat denbora iraun duen.il_570xN.773833897_rv8a

    Bere neska ezagutu zuen eta maitemindu egin zen. Zenbat denbora iraun zuen pasio erraldoi horrek eta ezagutzeko plazerak? Astebete? Bi? Hiru aste eta erdi? Eta gero, lehenengo muxuaren emozioak, lehenengo muxuaren plazer zoragarriak… zenbat iraun zuen? Muxuaren minutu eta erdiak? Bi egun? Astebete? Eta lehen umearen haurdunaldiak eta jaiotzak? Eta lagunen ezkontzek? Eta gehien desiratutako bidaiak? Eta urrutiko lurraldetik itzuli den anaiarekin elkartzeak? Zenbat denbora iraun zuen egoera horiez gozatzeak? Orduak? Egunak?

    Horrela, libretan disfrutatzen dugun momentu bakoitza idazten goaz… momentu bakoitza.

    Norbait hiltzen denean, gure ohitura da bere libreta ireki eta gozatutako denbora gehitzea, bere hilobian idazteko. Izan ere, hori da gure ustez bizitako denbora bakarra eta benetakoa”.

    Jorge Bucay

     

    Iturri digitala: http://brujulacuidador.com/2014/02/16/el-buscador/ (Azken kontsulta 2015/08/27)

    Megaupload eta FBI zein baino zein piratago.


    2012 - 01.09

    Askotan entzuten ditugu pirateria eta pirata hitzak. Harluxet Hiztegi Entziklopedikoa kontuan harturik, pirateria dei geniezaioke ontzi baten edo bertako pertsonen edo gauzen kontra itsasoan eginiko erasoari; ontzi bereko edo beste bateko tripulatzaileek edo pasaiariek egindakoari. Pirata, bestalde: piraterian diharduen pertsonari, edo legalitatetik at edo klandestinitatean egiten denari.
    Definizioak azaldu ostean: zer da gure ustez pirateria? Nor da pirata? Azken egunotan bueltaka dabilen gaia da Megauploaden kontra FBIk egindako erasoa. Kontu asko irakurri, entzun eta ikusi ahal izan ditugu horren harira: Megaupload pirateriagatik itxi dela, pirateriaren aurkako kolpea izan dela, AEBek pirateriari eraso egin diola, etab. Pirateria hitza erabili dute, zergatik ordea?
    Zinemaren, telebistaren, musikaren eta argitaletxeen industriak negozio-eredu berrietara moldatzeko zailtasunak jartzen ditu, tradizioko moldeekin jarraitu nahi dute, eta hori erabiltzaileentzako kaltegarria izan daiteke, baita kulturarentzat berarentzat ere. Erabiltzaileen eskura egon beharko lukete gauzek, erabiltzaileek gauza erosoak nahi izaten baitituzte, eta ahal dela, gauzarik merkeenari heltzen diote; debalde bada hobe. Megauploadek aipatutako baldintzak betetzen zituen –ordaindutako kontua ez zen oso garestia, eta debaldekoa are gutxiago–.
    Duela sei urte jaio zen kultura munduan berritzaile izan nahi zuen Megaupload enpresa, baina, dirudienez, zenbait pertsonek ezin ikusia diote horrelako webguneei. Iratxe Esnaola informatikari ingeniariak GARAn Mega-itxiera artikuluan dioenaren arabera: “Gaur egun, oraindik ere, tradizioko ekoizpen, edizio eta banaketa prozesuekin jarraitu nahi dute, garai, ziklo eta baliabide berrietara egokitu gabe. (…) Hain zaila zaie egoera berria onartzea, hain zaila baliabide eta kontsumo-eredu berrietara egokitzea, ezen legearen indarra ezinbestekoa baitute euren urteetako atzerapenaren dimentsioa murrizteko”.
    Egindakoak badu izenik? Nor da pirata? Megaupload ala FBI? SOPA (AEBen), Sinde (Espainian), Hadopi (Frantzian); horrelako legeak kultura hedatzeko modu berrien aurka sortu dira; negozio-eredu berriak legez kanpokotzat hartzeko; haiei pirateria leporatzeko. Tradizioan egin denari jarraitu nahi zaio erabiltzaileen edo herriaren onurari begiratu gabe.
    Baina Megaupload itxi arren, lortuko al dute eredu berriak gelditzea? Internetek eta teknologiak eskaintzen duen aukera zabala kontuan izanda, zalantza dut. Megaupload bat zen, baina hori erabiltzen zutenek badakite beste hainbat modu daudela artxiboak igo edo jaisteko, eta guztiak ixten badituzte ere, beste batzuk sortzen joango direla pentsatzen dut.
    Bukatzeko, zerbitzari edo webgune horietan egoten den guztia ez da ilegala, zilegi diren dokumentuak ere badira bertan –kasu askotan, gainera, egileek eurek igotzen dituzte–, baita Megauploaden ere; hortaz, zer gertatzen da han tesia gordea zuenarekin? Adituen diotenez, ezingo dira dokumentuak berreskuratu. Megaupload jabetza intelektualaren etsai baldin bazen, badirudi orain kontua aldatu egin dela. Hasierako definizioetara itzuliz, pertsonen edo gauzen kontra itsasoan eginiko erasoa baldin bada pirateria, oraingo honetan nor dabil pirata-lanetan?

    Teknologiak


    2011 - 05.28

    Oso erabilgarri eta beharrezko bihurtu diren honetan, ez gara ezer mugikorra izorratzen bazaigu, ezta posta elektronikoa blokeatu badigute ere.

    Pentsamolde bat hedatu dela agerikoa da, uste dugu, denok dugula mugikorra, eta baita helbide elektronikoa ere. Zer gertatzen da ez duten horiekin? Non geratu dira eskutitz bidezko komunikazioa eta kabinetako deiak?

    Zer egin kalean gaueko 1oetan bateria gabe geldituz gero? Bakarrik zaude, herriko kale apartatu batean eta etxea periferian baduzu? Nola deitu? Norengana jo? Nire aukera kabina batetik deitzea izango litzateke. Ja! Txanponik ez dute onartzen denek! Izorrai! Txartelak bakarrik, eta zuk txartelik ez… Hala! Etxera oinez, oinak erreta dituzula eta zu zeu ere erre egiten zara… enfin… Zertarako hainbeste teknologia eta aurrerakuntza, azkenean aldapa gora oinez igo behar baldin baduzu?

    telefono kabina

    blogariak.net ezagutzen


    2011 - 04.28

    Kopia-pega sistemaren bidez, blogak.com-etik blogariak.net-era.  Pazientzia eta denborarekin…

    Mmm, pentsatzen jarrita, beharbada artxibo batzuk aurretik MySpace-tik inportatu nituen eta horregatik ote dira arazoak?


    teknologia hauek…


    2011 - 04.17

    blogak.com-etik blogariak.net-era pasatu nahian…

    baina artxibo konpatiblea behar… enfin…

    Baten batek laguntzerik bai???

    http://www.blogak.com/stikstak


    Blog honetan


    2011 - 04.16

    Blog honetan garbiketa egiten… ezertarako balio ez duten sarrerak daude… gazte denborakoak, badakizue, jejeje.

    Nahiko nuke blogak.com atarian ditudan idatziak hona pasatzea, baina denbora behar du horrek…

    Badirudi, lehen nuen iritzia aldatzen ari zaidala… blogariak.net-ek aukera gehiago ematen dizkit eta.

    St2

    blogak.com


    2011 - 01.05

    Bere mugak dituen arren, nahiago dut blogak.com…


    Tresna-barrara saltatu