• Yop Poll Archive
  • Archives
  • Categories
  • Archive for the ‘Liburuak’ Category

    Aulki-jokoa


    2011 - 04.29

    (…)

    Teresak ez dio erantzun, baina orain badaki Heriok aulki-jokoan jolastu nahi duela beraiekin, eta Ixabelek lagunduko diola jolasa txukun-txukun prestatzen. Musika pizten eta itzaltzen lagunduko dio, irratiari bolumena igotzen eta jaisten, Iruñeko manifestazioak ekartzen eta eramaten. Ixabelek garraiatuko ditu aulkiak arrastaka alboko mahaira, beren mahaian norbaitek jolasa uzten duen bakoitzean. Gazteagoei ere parte hartzen utzi behar zaie. (Alberdi, U., 2009, Aulki-jokoa, Elkar, 51. or.)

    (…)

    Ez du samurra izan behar, galdu egingo duzula aldez aurretik jakinda, joko batean hasteak. Are gutxiago jokoan dagoena norberaren lepoa bada. (Alberdi, U., 2009, Aulki-jokoa, Elkar, 91. or.)

    aulki jokoa


    “Alaba” Gotzon Garaterena


    2007 - 09.07


    ” Kanpoan artean ere udaroko eguzkia zen jabe. Airean doinu berezia, zerualdean pozezko irrintziaren itsasoaren batbateko berpiztea gertu balego bezala.

    Izan ere, ba dira holako arratsalde bereziak, alde guziz miresgarriak, goi-goieneko liluraz betean, margoek, haizearen gardentasunak, are, bizitzaren erritmoak berak ere kalitate berria hartzen duten arratsaldeak”

    “Asesinos sin rostro”, Henning Mankel


    2007 - 08.01

    Luego pensó en Mona y en el hombre que la había ido a buscar.

    Y en Linda riendo. El hombre negro a su lado.

    También pensó en sí mismo.

    ” Hay un tiempo para vivir y otro para morir. “

    Después se obligó a salir del coche para empezar con la investigación del crimen.

    ” Que no ocurra nada más “, pensó.

    ” No lo resistiríamos. “

    Eran las tres y cuarto. Empezaba a llover de nuevo.


    Gauzak oker daudenean,

    ezin dutela okerrera egin pentsatu arren,

    tamalez, egin dezakete,

    eta gauzekin batera gure animoek ere norabide bera har dezakete…

    Pablo Neruda


    2007 - 06.16

    LA NOCHE EN LA ISLA

     

    Toda la noche he dormido contigo
    junto al mar, en la isla.
    Salvaje y dulce eras entre el placer y el sueño,
    entre el fuego y el agua.

    Tal vez muy tarde
    nuestros sueños se unieron
    en lo alto o en el fondo,
    arriba como ramas que un mismo viento mueve,
    abajo como rojas raíces que se tocan.

    Tal vez tu sueño
    se separó del mío
    y por el mar oscuro
    me buscaba como antes
    cuando aún no existías,
    cuando sin divisarte
    navegué por tu lado,
    y tus ojos buscaban
    lo que ahora
    -pan, vino, amor y cólera-
    te doy a manos llenas
    porque tú eres la copa
    que esperaba los dones de mi vida.

    He dormido contigo
    toda la noche mientras
    la oscura tierra gira
    con vivos y con muertos,
    y al despertar de pronto
    en medio de la sombra
    mi brazo rodeaba tu cintura.
    Ni la noche, ni el sueño
    pudieron separarnos.

    He dormido contigo
    y al despertar tu boca
    salida de tu sueño
    me dio el sabor de tierra,
    de agua marina, de algas,
    del fondo de tu vida,
    y recibí tu beso
    mojado por la aurora
    como si me llegara
    del mar que nos rodea.

     

    Pablo Neruda

     

    <<>>


    2007 - 06.07
     
    (…) aprendí a divertirme, e incluso divertir a otros, y a no pensar en el mañana. Por primera vez, en cierto modo, conocía yo el espacio, el aire y la libertad, la música entera del verano y los misterios de la naturaleza (…)
     
     
     
     
     
    Sinmas, gustau ein jatalako, liburua regalau zianai eskeintzen diot.
    Eskerrik asko zeran modukua izatiagaitxik,
    asko maitxe zaitxut!!!
     
           

    Jean Barbier, "Supazter xokoan", "Aintzin solasa".


    2007 - 04.16

    Eskual-Herria, Eskualdunak hainitz aiphatuak dira aspaldi huntan; soberaxko behar bada, edo bederen, guk nahi ez bezala.

    Eskualdunak, bethi, ongi ethorri egin dio arrotzari, arrotz hura bere lerroño hartan eta behar den neurriaz barnago sartu gabe agertu zaiolarik.

    Zorigaitzez, orai, arrotz horietarik asko sobera atrebituak ditugu.

    Batzu heldu zauzku, Eskual-Herriaz osoki jabetu beharrez, Eskualdun lurra, pozika pozika iretsi beharrez, Eskualdunak bethi, ta urrunago, mendien oinetaraino beren aintzinean igorri beharrez. Itsas hegitik eta lehen ibar-zelaietaraino, hemen asiki, han klaska, sartzen ari zauzku, Aleman higuina tenore batez Frantzia-ipharrean bezala. Eskualdun laborari etxeak, bat bertzearen ondotik, intzire-karraska batean, lurrerat badoazi, oihanetako haitz handiak erroz gora doazin bezala. Eta, gure bethiko etxe xuri eta nasaien orde, non nahi altxatuak hor ditugu aderailuzko jauregi panpina batzu, behin bethikotz uzkaili alhor, landa eta elge maiteez burlatzen ari direla. Eta, orduan ikusten da, Eskual-Herrian behin ere oraino ikusi ez den gauza bat, nigar-egingarria: alhor hetan higatu Eskualdun umeak, ohilduak, badoazi, batzu, goseak ez hiltzeko mendietarat ihesi; bertzeak, hirietarat, lantegi batzuetan beren osasun ederraren xahutzerat, edo iguzkirik eta airerik gabeko etxe batzuetan, erdi-goserik bizitzerat eta… hiltzerat.

    AXULAR


    2007 - 03.29

    GERO

    HASTEN DA GEROTIK GERORA DABILLANAZ, EGITEN DEN LIBURUAREN LEHEN PARTEA

    NOLA BERTZEAK BERTZE DIRELA, ALFERKERIATIK

    IHES EGITEAGATIK ERE BEHAR DEN

    TRABAILLATU

    LEHENBIZIKO KAPITULUA

     

    12 Gure Iaungoikoak, munduko bertze gauza guztien ondoan, gizona bera, bere gainki, bere imajinara eta idurira, bat ere bekhaturik eta bekhaturen kutsurik ere gabe, anhitz donu, dohain, eta abantail suertez dotaturik, egin zuenean, ibeni zuen berehala, lurrak zuen parterik, eta aurkientzarik hoberenean, lurreko parabisuan, lekhu plazerez bethean. Eta manatu zuen lant zezala, labora zezala, eta begira ongi parabisu hura. Posuit eum in paradiso voluptatis, ut operaretur, et custodiret illum (Gen. 2).

    (…)


    Tresna-barrara saltatu