• Yop Poll Archive
  • Archives
  • Categories
  • Posts Tagged ‘maisu’

    IZAN HILDAKO BAT BEZALAKOA


    2013 - 08.02

    Gertaerek India iparraldera garamatzate, Sherpur Kham izeneko herrixka batera. Bertan, maisu agurgarri bat bizi zen, eta egunak Ojayit izeneko ikasleari irakaspen espiritualak ematen igarotzen zituen. Mistiko ohoragarriak lasaitasun handia hedatzen zuen, eta gerturatzen zitzaion edonori kutsatzen zion. Bere ontasun eta umiltasun handiagatik zen eskualdeko aholkulari maitatuenetakoa.

    Arratsalde batean, eguzkia Sherpur mendien ostean ezkutatu baino lehentxeago, Kham maisuak, lasaitasunez ikasleari irakaspen mistikoak irakasten aritu zenak, ikaslearengana joan eta zera agindu zion:

    –         Ojayit maitea, arratsalde honetan hilerrira joan behar duzu, eta bertan, edozelako lausenguak bota behar dizkiezu hilei.

    Ikasleak buruarekin baietz egin, eta gertuen zegoen hilerrira abiatu zen. Kanposantura iritsi zenean, zegoen isiltasun beldurgarriaz ohartu zen, eta nahiz eta errespetuak dardara eragin, hezitzaileak agindutakoa betetzen hasi zen. Bat-batean, Ojayiten garrasi eta lausenguek hautsi zuten bertako isiltasuna.

    Horren ostean, ikaslea hilerritik irten zen irakaslearengana itzultzeko.

    Ikaslea ikusi bezain laster, zera galdetu zion:

    –         Seme, zer erantzun dizute hilek?

    –         Ez dute ezer esan, maisu.

    –         Orduan, Ojayit maitea, itzuli hilerrira eta lausenguak bota beharrean, bota era guztietako irainak.

    Bigarrenez hartu zuen bide bera ikasleak, eta nekropoli isilera jo zuen. Bertara heldutakoan, edozelako irainak bota zizkien hildakoei. Minutu gutxiren buruan, eztarria urratu zuen gazteak. Amaitutakoan, maisuarengana itzuli zen.

    Ikaslea heldu bezain laster, mistikoak zera galdetu zion jarraitzaile gazteari:

    –         Ojayit, zer erantzun dizute hilek oraingoan?

    –         Ezer ere ez, maisu; oraingoan ere ez dute ezer esan –erantzun zuen ikasleak.

    Azkenik, honela adierazi zion maisuak:

    Ojayit, ikasle maitea, horrelakoa izan behar duzu zuk: besteen lausenguen eta irainen aurrean, hildako bat bezain hotza.

     

     

    Moldaketaren iturria: Mahan, A. eta González, M. (2011). Cuentos Hindues, Sabiduria Ancestral bilduma, Madril: Karma 7,  135-136. or.

    Diwali_Diya

     

     

    ZU NAIZ


    2013 - 07.26

    Indiako barrualdeko herritxo batean ikasle bat bizi zen, eskuzabala, errukiorra, eta batez ere, zintzoa. Jaiotzezko apaltasunagatik maite zuten guztiek. Bihotz handiduna eta adeitsua. Perfekzioa bilatu nahiak galarazten zion moralki garatzea.

    Arratsalde batean, eguzkia urrunean sartzen ari zenean, zeruak kolore morexka hartu zuen, mutila bere maisuaren etxe xumera joan zen. Irakaslea gizon apala zen eta oso jakintsua eta ulerkorra. Atea jo zuen eta yogiak zera galdetu zuen:

     

    – Nor da? Nor dabil ordu hauetan ate-joka?

    – Ni naiz, maisu ohoragarri hori. Zu ikustera etorri naiz espiritualki hezi nazazun.

    – Ikasle maitea, ez zara behar bezain heldua –erantzun zion mistikoak atea irekitakoan–. Egon urtebetez kobazulo batean eta medita ezazu. Gogoeta egin atsedenik gabe. Ondoren, itzuli eta emango dizut irakaspena.

     

    Hasieran, ikasleak hitz horiek entzun zituenean, gogogabetu egin zen; hala ere, egiazko bilatzailea zenez, etsitzen ez duten horietakoa eta egia beraien bizitza arriskuan jarrita jarraitzen duten horietakoa, yogiari kasu egin eta haren esana betetzea erabaki zuen.

     

    Hainbat egun pasa zituen babesteko eta meditatzeko kobazuloaren bila. Baina, azkenean, mendi baten magalean aurkitu zuen bat. Hantxe egon zen urtebetez, maisuak proposatu bezala, gogoeta sakonak egiten. Denbora horretan, gazteak bere buruarekin egoten ikasi zuen, bere burua entzuten, haratago begiratzen; baina, batez ere, izatea lantzen.

     

    Urtebete geroago berriz ere montzoiaren euriak etorri zirenean, gaztetxoak urtebete pasa zela jakin zuen. Haitzuloa uzteko prestatu, eta bere hezitzailearengana abiatu zen. Hiru egun geroago iritsi zen herrixkara, etxera gerturatu eta atea jo zuen berriz ere.

     

    –         Nor da? Nor dabil ate-joka ordu hauetan? –galdetu zuen mistikoak.

    –         Zu naiz –erantzun zuen ikasleak.

    –         Horrela bada, sartu –esan zuen yogiak–. Ez zegoen tokirik bi nirentzat.

     

     

    Moldaketaren iturria: Mahan, A. eta González, M. (2011). Cuentos Hindues, Sabiduria Ancestral bilduma, Madril: Karma 7, 39-40. or.

     

    YogaWomanSilhouette-850x567


    Tresna-barrara saltatu