• Yop Poll Archive
  • Archives
  • Categories
  • Posts Tagged ‘zauri’

    Erasoak


    2014 - 05.31

    Hitzezko erasoak eraso fisikoak bezain kaltegarriak dira, edo kaltegarriagoak. Badira desagertzen ez diren zauri moralak; eta nahi izan arren, ez dugu ezabatzerik lortuko. Gure izaerak bestea mintzen badu, baliteke zauri hori sekula ere ez sendatzea eta eraso dugunaren laguntasuna galtzeaz gain, gure ekintzen arrazoia ere galduko dugu.

     

    Indiako mendebaldeko familia batek jenio txarra zuen seme bat zuen. Odolberoa zen eta beti zegoen tentsioan eta haserre, baina inork ez zekien zergatik. Hori horrela, egun batea, aita gerturatu eta hauxe esan zion:

    Seme, ikusten al duzu iltze poltsa hau? Pazientzia galtzen duzun bakoitzean iltze hauetako bat ate atzean sartzea nahiko nuke.

    Semeak erdeinuz begiratu zion, baina, azkenean, onartu egin zuen.

    Lehen egunean 47 iltze iltzatu zituen. Baina asteak pasa ahala eta izaera kontrolatzen ikasi ahala, iltze gutxiago sartzen zituen.

    Azkenean, iritsi zen semeak iltze bat ere sartu ez zuen eguna. Aita berriarekin pozik, bere izaera kontrolatzen zuen egun bakoitzeko iltze bat kentzeko eskatu zion.

    Egunak pasa ahala, semea ateko iltze guztiak kentzeko gai izan zen. Lortu eta berehala, aitarengana joan eta horren berri eman zion. Aitak iltzerik gelditzen ez zela ikusita, semeari begiratu, eskua hartu, atera eraman eta zera esan zion:

    Seme, gogor aritu zara, oso gogor. Baina begiratu zenbat zulo dauden atean. Ez da sekula bera izango. Pazientzia galtzen duzun bakoitzean, hemen ikusten dituzun zaurien antzekoak eragiten dituzu.

    Esaera jakintsu batek dio haizeak ereiten dituenak ekaitzak jasotzen dituela. Ez da gutxiagorako; izan ere, zer espero dezakegu bestearen galderaren aurrean gure erantzuna eraso edo irain bat bada? Ezer onik ez, ziur. Norbait eraso edo iraindu ostean, esandakoa erretiratu arren, esateko moduak kalte ikaragarria eragin eta bestearen barnean mina erein badu, agian ez du esandakoa sekula ahaztuko.

    Motiborik gabe, umiliatzearren soilik, ez dugu gure hitzezko gaitasunekin inor laidotu edo iraindu behar. Norbere buruarekin eta besteekin zintzoa izatea ezinbestekoa da. Pentsatzen duguna esatea beharrezkoa da, baina esateko moduak ez du zertan oldarkorra izan. Izan ere, arrazoiak ez du laidorik ezagutzen eta irainik ere ez egiak.

     

    Moldaketaren iturria: Mahan, A. eta González, M. (2011). Cuentos Hindues, Sabiduria Ancestral bilduma, Madril: Karma 7, 105-107. or.

     

    madera2

    Ez naiz zure mirabea.


    2011 - 10.09

    Irriaren ostean bekaitza,

    barearen ostean ekaitza.

    Jator zinen baina

    zital bihurtu zara.

    Ez zaitut ulertzen,

    non dira garai bateko laztanak?

    Garai bateko muxuak?

    Gure arteako doa zimeltzen.

    Zer egin dut nik?

    Ez dut merezi zigorrik.

    Non dago garai bateko ene laztana?

    Bihurtu da erabat zakarra,

    ezpainak ditu lakarrak.

    Erraz zauritzen naute.

    Izugarri mintzen dute.

    Horren aldean, arantza koroa

    litzateke oso goxoa.

    Har itzazu zure hitzak,

    zure gezurrak, zure garrasiak,

    joan zaitez etor zinen bidetik!

    Utz nazazu bakean!

    Alde hemendik!

    Urrundu nigandik!

    Ahaztu nirekin!

    Pentsa ezazu hilda nagoela,

    niretzat halaxe zaude-eta!

    Utz nazazu bakarrik,

    zure ondoan ez dut bakerik,

    jarraitu nahi dut bizirik,

    zugandik urruti!

    Ondoan ezin zaitut ikusi!

    Utzi didazu bihotza mindurik!

    Izana zauriturik!

    Ez zaitut behar,

    ez naiz zure neskamea,

    gutxiago zure mirabea!

    Zoaz etorritako bidetik,

    zoaz! Eman bakea,

    lasaitzeko nire barnea,

    berreskuratzeko nire izatea.


    min


    Tresna-barrara saltatu